ကိုယ်ပိုင်ဟန်ကို တန်ဖိုးထားသူ

ဒီမူဘောင်ရဲ့ ပိုလွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်တုံ့ပြန်နိုင်တဲ့ အပိုင်းမှာ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံကို ကိုယ့်အတွက်သာမက အခြားသူတွေအတွက်ပါ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့အရာအဖြစ် ပြောင်းနိုင်ပါတယ်။ နာကျင်မှု၊ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ခံစားချက်တွေကို “ဒါဟာ ငါပဲ” ဆိုပြီး ထိန်းထားဖို့ထက် ဖန်တီးမှုမှာ အသုံးချနိုင်တာပါ။ အနုပညာမှာပဲ မဟုတ်ဘဲ သာမန်စကားဝိုင်း၊ လက်တွေ့အသုံးဝင်တဲ့ စိတ်ကူး၊ စဉ်းစားပေးထားတဲ့ ကူညီမှုမှာလည်း ပေါ်နိုင်ပါတယ်။

ဒီအဆင့်မှာ ခံစားချက်၊ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတဲ့ စိတ်တွန်းအားနဲ့ စိတ်ရင်းတွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သတိပြုမိမှုကို အလေးထားပါတယ်။ သိမ်မွေ့စွာ ခံစားနိုင်မှုက ကိုယ့်အတွင်းစိတ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်တာမဟုတ်ဘဲ အခြားသူတွေကို နားလည်မှုပါ ပါနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ်ဘယ်လိုလူဖြစ်သလဲဆိုတာ စူးစမ်းရင်း နူးညံ့မှုနဲ့ စာနာမှုလည်း ရှိနိုင်တာပါ။ မသက်မသာခံစားချက်တစ်ခုကို သိလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ကာကွယ်ရှင်းပြဖို့ ဒါမှမဟုတ် အပြစ်တင်ဖို့ မလိုပါဘူး။

ဒီမူဘောင်က ကိုယ်ပိုင်ဟန်နဲ့ ရိုးသားစွာ ဖော်ပြနိုင်ရင်း အခြားသူတွေနဲ့လည်း ဆက်နွယ်နေတဲ့ပုံစံကို ဖော်ပြပါတယ်။ ကိုယ့်အတွက် အရေးပါတာကို ပြောနိုင်တယ်၊ အားနည်းတဲ့ခံစားချက်ကို ဝန်ခံနိုင်တယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အနည်းငယ်ခွာကြည့်နိုင်သလို ဟာသဉာဏ်လည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ်ပိုင်အသံရှိနေတာနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်ရှိတာ၊ အခြားသူတွေရဲ့ မတူတဲ့အတွေ့အကြုံကို လေးစားတာတို့က အတူရှိနိုင်ပါတယ်။

လိုချင်တဲ့ စိတ်ခံစားမှုအငွေ့အသက်ကို ဗဟိုထားပြီး နေထိုင်ပုံ စီစဉ်လာတတ်တယ်လို့ ဖော်ပြပါတယ်။ အလှအပ၊ စိတ်ကူးနဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ပိုလှပပြည့်စုံအောင် စိတ်ထဲမှာ ပုံဖော်မှုတွေက ခံစားချက်တစ်ခု ပိုပြင်းထန်ပြီး ပိုကြာကြာရှိနေအောင် အားပေးနိုင်ပါတယ်။ ပြန်စဉ်းစားစရာက စိတ်ကူးထဲကပုံစံက လက်တွေ့ဖြစ်နေတာထက် ပိုအရေးကြီးလာသလားဆိုတာပါ။ အလှအပကို နှစ်သက်တာ၊ ခံစားချက်ပြင်းထန်တာတစ်ခုတည်းနဲ့ ဒီ Level လို့ မသတ်မှတ်နိုင်ပါဘူး။

ကိုယ့်ခံစားချက်နဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက ကိုယ့်အကြောင်း ဘာပြောနေသလဲဆိုတာထဲ ပိုနစ်မြောလာတဲ့ပုံစံပါ။ တခြားသူရဲ့ မှတ်ချက်ကို ကိုယ့်ကို ရည်ရွယ်တာလို ပိုခံယူမိပြီး ကိုယ့်အပြုအမူကို အလွန်သတိထားမိတာ၊ စိတ်ထိခိုက်လွယ်တာတွေ ပိုလာနိုင်ပါတယ်။ နောက်ဆုတ်နေခြင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြင်ထားပုံကို ကာကွယ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ခံစားချက်တွေ ရှင်းဖို့ အချိန်ယူတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ရှုထောင့်အသစ် သိရစေနိုင်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုလည်း နည်းသွားနိုင်ပါတယ်။

ကိုယ်က အခြားသူတွေနဲ့ အခြေခံကတည်းက မတူဘူးဆိုတဲ့ ခံယူချက်က သာမန်တာဝန်တွေကို ကိုယ်မလိုက်နာလည်း ရသလို ယူဆမှုဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ မနာလိုမှု၊ ကိုယ့်အဖြစ်ကိုယ် သနားနေမှု ဒါမှမဟုတ် စိတ်ကူးထဲက အကောင်းဆုံးကမ္ဘာမှာ နေမှုက ပိုများလာပြီး အသုံးဝင်တဲ့ လုပ်ဆောင်မှုနဲ့ အတူယူထားတဲ့ တာဝန်တွေ နည်းလာနိုင်ပါတယ်။ ဒီမူဘောင်က ရွေးချယ်ခွင့်ကျဉ်းလာတဲ့ ပုံစံကို ဖော်ပြတာပါ။ စိတ်ကူးရှိတာ၊ တစ်ယောက်တည်းနေတာ၊ သူများနဲ့မတူတဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေက မူလကတည်းက ပြဿနာလို့ မဆိုလိုပါဘူး။

ဒီမူဘောင်ရဲ့ စိတ်ဒုက္ခပိုများလာတဲ့ဘက်မှာ မျှော်လင့်ချက် မပြည့်မီတဲ့နောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒေါသထွက်တာ၊ ရှက်ရွံ့တာ၊ နောက်ဆုတ်တာနဲ့ ဘာမှရှေ့ဆက်မရသလို ခံစားရတာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ဖော်ပြပါတယ်။ အားအင်နဲ့ နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်နိုင်မှု သိသိသာသာ လျော့နည်းနေနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုအခက်အခဲတွေမှာ ဖြစ်နိုင်တဲ့အကြောင်းရင်း အများကြီးရှိပါတယ်။ Enneagram Level က အကြောင်းရင်းကို မသတ်မှတ်ပေးနိုင်သလို စိတ်ကျန်းမာရေးအခြေအနေတစ်ခု ရှိ၊ မရှိကိုလည်း မဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်ပါဘူး။

မူရင်းဖော်ပြချက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ငြင်းပယ်မှုက အလွန်ပြင်းထန်ပြီး အတွေ့အကြုံအများစုအပေါ် လွှမ်းမိုးလာတဲ့ပုံစံကို ရေးထားပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ အပြစ်တင်နေမှုက အဓိကဖြစ်လာနိုင်ပြီး အခြားသူတွေကို အပြစ်တင်တာ၊ ကမ်းလှမ်းလာတဲ့အကူအညီကို ငြင်းပယ်တာတွေက ပိုကင်းကွာစေနိုင်ပါတယ်။ ဒီရှင်းပြချက်နဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အထင်မှားစွဲလမ်းနေသူလို့ သတ်မှတ်တာ၊ ရောဂါတစ်ခုရှိတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တာ၊ တကယ်ခံခဲ့ရတဲ့ နစ်နာမှုကို ပယ်ချတာ မလုပ်သင့်ပါဘူး။ ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ဒုက္ခကို အဲဒီအခက်အခဲအဖြစ်ပဲ အလေးထားဖို့လိုပါတယ်။

ဒီမူဘောင်ရဲ့ အစွန်းဆုံးမှာ ပြင်းထန်တဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုနဲ့ အရက်၊ မူးယစ်ဆေးကို ထိခိုက်စေတဲ့အထိ သုံးစွဲခြင်းလို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ဖြေရှင်းပုံတွေကို ဖော်ပြပါတယ်။ Type 4 ဖြစ်သူတွေ ဒီအခြေအနေကို ရောက်မယ်လို့ ကြိုပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ Type ဒါမှမဟုတ် Level နဲ့ ကိုယ့်အသက်ကိုယ် အဆုံးစီရင်မယ့် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်သလို စိတ်ကျန်းမာရေးရောဂါကိုလည်း မသတ်မှတ်နိုင်ပါဘူး။ ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ဒုက္ခ ဒါမှမဟုတ် အန္တရာယ်ရှိရင် အမျိုးအစားခွဲဖို့ထက် ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ အကူအညီရဖို့က ပိုအရေးကြီးပါတယ်။